| تبليغات | X |
علياكبر روحنواز در گفتوگو با خبرنگار اجتماعي فارس گفت: با توجه به اينكه بسياري از نارساييها و مشكلات كنوني در حرف و مشاغل، معلول ضعف و سكوت قوانين مرتبط با حوزههاي گوناگون است، متأسفانه آئيننامه حاضر هم در برخي مواد، خواسته يا ناخواسته به اين مسئله مبتلا شده است.
وي با اشاره به برخي ايرادات آئيننامه اظهار داشت: در فصل سوم آئيننامه، (حقوق و مسئوليتها)به عنوان مثال جستجو، بررسي و دسترسي آزاد به اطلاعات و اخبار را به رعايت قانون مشروط و منوط كرده، اما صراحتاً نامي از قانون مورد نظر نياورده است.
اين روزنامهنگار ادامه داد: عدم تصريح قانون موردنظر، نه تنها در صورت بروز مشكلي به حل آن نميانجامد، بلكه خود زمينهساز اعمال سلايق در ممانعت از دسترسي خبرنگاران و روزنامهنگاران به اطلاعات، اخبار و اسناد به ادعاي مغايرت با قانون خواهد بود.
وي تأكيد كرد: از طرفي همين ابهام در قانون، قدرت جسارت و شجاعت را از آن دسته از مسئولان دولتي و غير دولتي در به اختيار گذاشتن اطلاعات و اخبار به اصحاب رسانه سلب ميكند و چنين مسئلهاي ميتواند به عنوان يك آسيب و آفت جدي براي دسترسي آزاد به اطلاعات باشد.
روحنواز تصريح كرد: براي اينكه روزنامهنگاران «دست به عصا» و «محتاط» نباشند و به عنوان نماينده افكار عمومي، شجاعت و جسارت لازم را در انجام رسالت خود به خوبي ايفا كنند بايد به جاي تهيه و اعمال مقررات «مبهم»، شرايط و زمينه را براي هرچه بيشتر شفاف كردن فعاليت در اين حرفه فراهم كنيم.
بازرس انجمن روزنامهنگاران مسلمان تأكيد كرد: ايرادي كه درباره آئيننامه جدي به نظر ميرسد مربوط به تركيب و انتخاب كميسيون صدور كارت هويت روزنامهنگاري مركب از 9 عضو از سوي معاون مطبوعاتي و اطلاعرساني وزارت ارشاد است. بيترديد بخش اعظم روزنامهنگاران شاغل در كشور در مطبوعات و خبرگزاريهاي غير دولتي فعاليت ميكنند و چنانچه قانون و عدالت اقتضا ميكند و نيز تركيب 6 به 3 اعضاي كميسيون مذكور، بايد مكانيزم انتخاب اعضا كميسيون و تصميمات آن با اكثريت اشخاص حقيقي و حقوقي غيردولتي باشد.
وي در پاسخ به اين سئوال كه بعضي معتقدند تدوين كنندگان اين آئيننامه با حوزه عملي فاصله داشتهاند، خاطرنشان كرد: از آنجا كه پيشنويس آئيننامه حاضر تجربه جديدي است بيترديد در برخي موارد با واقعيتهاي حرفه روزنامهنگاري هم فاصلههايي دارد، اگر چه معتقدم كه اين مسئله نشان ميدهد نگاه و رويكرد آن دسته از تدوينكنندگان آئيننامه غالب بوده كه بيشتر در دانشگاهها و در حوزه تئوري مشغول فعاليت هستند و در حوزه عمل چندان با دغدغهها و مشكلات اين حرفه آگاهي نداشته و آشنا نيستند.
اين روزنامهنگار ادامه داد: ضمن احترامي كه به اساتيد فن روزنامهنگاري در تدوين آئيننامه دارم معتقدم كه نبايد انتظار اين را داشته باشيم آئيننامه حاضر به عنوان يك تجربه جديد و همهجانبه و متضمن اجزا مسئوليتها، وظايف و حقوق يك روزنامهنگار باشد.
وي همچنين در پاسخ به اين پرسش كه برخي از روزنامهنگاران به صرف اينكه اساتيد روزنامهنگاري اين طرح را تهيه كردهاند حاضر نيستند راجع به آن صحبت كنند، گفت: اين اصحاب رسانه هستند كه بايد نقطهنظرات خود را براي تعميق و جامعيت آئيننامه ارائه كنند.
این مصاحبه را خبرگزاری فارس ۲۲ دی ماه ۸۶ منتشر کرده است. اينجا ببينيد