آرتا

روايت منتشر نشده‎اي از يك رايزني

roohnavaz — Wed, 16 Dec 2009 14:24:04 GMT

نتايج دهمين دوره انتخابات رياست‎جمهوري با پيروزي محمود احمدي‎نژاد در حالي اعلام شد كه اعتراض ساير كانديداها (مهندس موسوي - مهدي كروبي - محسن رضايي) را به‎دنبال داشت. هر چند رضايي پس از چند روز پيگيري از شكايت خود انصراف داد، اما موسوي و كروبي بر اعتراضات خود پافشاري كرده و با تحريك هواداران خود، اين‎ مسئله را به خيابان‎ها كشاندند.
حتي تعيين مهلت قانوني براي دريافت شكايت نامزدها، تمديد اين‎ مهلت براي پنج روز ديگر به توصيه رهبر انقلاب، بازشماري رندومي ده درصد از آرا، تشكيل كميته ويژه و... هم موسوي و كروبي را راضي نكرد و آنان به‎جاي پيگيري اعتراضات خود از مجراي قانون به رفتارهاي غيرقانوني و تحريك‎آميز روي آوردند.
تشكيل كميته ويژه بررسي انتخابات و تلاش اين‎ كميته براي حل و فصل اختلافات به وجود آمده، حكايتي خواندني دارد كه مي‎تواند روزنه‎اي براي كشف حقيقت باشد. علي آقامحمدي، غلامعلي حدادعادل، قربانعلي دري نجف‎آبادي، حجت‎الاسلام رحيميان، حجت‎الاسلام ابوترابي، علي‎اكبر ولايتي و افتخار جهرمي اعضاي اين‎ كميته هفت نفره بودند كه عهده‎دار بررسي نتايج انتخابات و حل و فصل اختلافات به‎وجود آمده، شدند.
بعد از تشكيل اين‎ كميته، علي آقامحمدي كه هم اكنون يكي از اعضاي مجمع تشخيص مصلحت نظام است، براي شنيدن اظهارات مهندس ميرحسين موسوي به ملاقات او مي‎رود و به‎عبارتي با موسوي بر سر ميز مذاكره مي‎نشيند. آقامحمدي از موسوي مي‎خواهد كه خواسته‎هايش را بگويد تا مورد بررسي قرار گرفته و به رهبري و شوراي نگهبان منتقل شود.
ميرحسين مي‎گويد كه ابتدا بايد با علي‎اكبر محتشمي‎پور (رييس كميته صيانت از آراي ستاد موسوي) صحبت كند. او سپس از آقامحمدي مي‎خواهد كه كميته ويژه مستقيما با خود محتشمي‎پور وارد مذاكره شود. موسوي تأكيد مي‎كند كه هرچه محتشمي‎پور بگويد، مورد تأييد اوست.

كميته ويژه ميزبان محتشمي‎پور مي‎شود
آقامحمدي به ديدار محتشمي‎پور مي‎رود و با او به گفت‎وگو مي‎نشيند. در اين‎ ديدار عبدالواحد موسوي لاري(وزير كشور دولت سيد محمد خاتمي و عضو برجسته ستاد موسوي) هم حضور دارد. رييس كميته صيانت از آراي موسوي اظهار مي‎كند آن‎ها چهار خواسته دارند كه اگر برآورده شود بخش اعظم اختلافات و مشكلات رفع مي‎شود. محتشمي‎پور خواسته‎هاي چهارگانه را اين‎گونه مطرح مي‎كند: «بازشماري آرا در چهار استان، تطبيق سريال (شماره مسلسل) شناسنامهها با ته برگ تعرفهها، بررسي ميزان چاپ تعرفهها و تعرفههاي موجود و بررسي خطوط نوشته شده بر روي اوراق تعرفه و اطمينان از اين‎كه يكخط نباشد.»
آقامحمدي پس از شنيدن خواسته‎هاي چهارگانه به محتشمي‎پور مي‎گويد: «مطمئن باشيد ما خواسته‎هاي شما را پيگيري مي‎كنيم.»
اين خواسته‎ها با تني چند از اعضاي شوراي نگهبان مطرح شد علي‎رغم غيرقابل قبول بودن جهت حل مشكل قول مساعد داده شد.
روز بعد از اين‎ ديدار، آقامحمدي با برخي از اعضاي كميته ويژه، از جمله حداد عادل و ابوترابي تماس مي‎گيرد و ضمن شرح ديدار خودش با موسوي و محتشمي‎پور، خواسته‎هاي چهارگانه آنان را مطرح مي‎كند. آن‎ها هم موافقت خود را براي پيگيري و انتقال درخواست‎هاي ميرحسين اعلام مي‎كنند.
اما از آن‎جا كه كميته ويژه قول داده كه مطالبات چهارگانه آقاي موسوي را پيگيري و اجرايي كند، به چاره‎انديشي مي‎نشيند. بر همين اساس است كه رهبر انقلاب مهلت ده روزه رسيدگي به شكايات نامزدهاي انتخابات را براي پنج روز ديگر هم تمديد مي‎كند تا هم كميته ويژه، هم شوراي نگهبان و هم كانديداها براي حل و فصل اختلافات با كمبود زمان روبه‎رو نباشند. عباسعلي كدخدايي، سخنگوي شوراي نگهبان، پس از اين‎ ماجرا با حضور در رسانه ملي اعلام كرد كه مهلت قانوني تعيين شده به منظور «اتقان بيشتر و رفع هرگونه ابهام محتمل» براي پنج روز ديگر نيز تمديد شده است. او در عين حال تأكيد كرد: «تخلف عمدهاي در انتخابات صورت نگرفته و شايد بهتر است بگويم، هيچ‎گونه تخلفي صورت نگرفته است.»
البته لازم است به اين نكته نيز اشاره شود كه شب روز پايان مهلت اضافي پنج روزه، آقامحمدي و ابوترابي تا ساعت چهار بامداد جلسه داشتند و چون از طرف آن‎ها پيشنهاد روشني مطرح نشد، تصميم‎گيري به جلسه فردا موكول شد (روز پنجم) و جلسه آن روز نيز تا ساعت يك بعد از ظهر به‎طول انجاميد و از آن جلسه نتيجه‎اي حاصل نشد.
سماجت كميته ويژه در نهايت ثمر مي‎دهد و آن‎ها موفق مي‎شوند محتشمي‎پور را شبانه در منزلش پيدا كنند. آن‎ها به رييس كميته صيانت از آراي موسوي پيشنهاد مي‎دهند كه: «بياييد طي يك مذاكره رسمي، مسئله را نهايي كنيم.» او مي‎پذيرد] اما مي‎گويد كه علاوه‎بر آن چهار درخواست، خواسته‎هاي ديگري هم دارند! محتشمي‎پور مطالبه‎هاي ديگري مثل آزادي زندانيان سياسي، برداشتن فيلترينگ و عدم فشار به مطبوعات را عنوان مي‎كند.
آقامحمدي اين‎ خواسته‎ها را هم مي‎پذيرد، اما در عين‎حال با گوشزد اين‎ نكته كه اين‎ مطالبات ربطي به اصل موضوع مذاكره ندارد، از محتشمي‎پور مي‎پرسد كه اين‎ درخواست‎هاي اضافي، نظر شخصي خود اوست يا آن‎ها را از جايگاه رييس كميته صيانت از آراي آقاي موسوي عنوان مي‎كند؟ محتشمي‎پور مي‎گويد اين‎ مطالبه‎هاي مضاعف، نظر شخصي خود اوست و ارتباطي به كميته صيانت و آقاي موسوي ندارد!

هاشمي هم درون گود مي‎آيد
كميته ويژه در حالي كه از بهانه‎جويي و يك بام و دو هوايي تيم مهندس موسوي بهت‎زده است، هاشمي رفسنجاني، رييس مجمع تشخيص مصلحت، را به ميانجي‎گري دعوت مي‎كند و از او مي‎خواهد تا كميته را براي عملياتي كردن طرح ياري دهد.‎ هاشمي هم ضمن موافقت با طرح و شيوه فعاليت كميته ويژه، ايفاي نقش ميانجي را مي‎پذيرد. او با سيد محمد خاتمي در اين‎ رابطه مذاكره مي‎كند و خاتمي هم مي‎پذيرد كه هر كاري از دستش برآمد كوتاهي نكند.

موسوي عوض مي‎شود!
هاشمي پس از جلب موافقت و همكاري خاتمي با موسوي تماس گرفته و موضوع را مطرح مي‎كند، اما پاسخ موسوي او را ناكام گذاشته و در يك بن‎بست بزرگ قرار مي‎دهد. ميرحسين مي‎گويد كه فقط يك خواسته دارد:«ابطال انتخابات»!
اين خواسته بزرگ و خارج از چارچوب موسوي در حالي است كه او طي مذاكرات خود با كميته ويژه قول داده بود كه هر چه محتشمي‎پور به‎عنوان رييس كميته صيانت از آرايش بگويد او هم مي‎پذيرد.

ماجرا از زاويه روايت ابوترابي
محمدحسن ابوترابي، نايب رييس مجلس شوراي اسلامي و عضو كميته ويژه بررسي روند انتخابات دهم، روايت خود از اين‎ ماجرا را در رسانه ملي (گفت‎وگوي ويژه خبري شبكه دوم سيما) بيان كرد. او با بيان اين كه نظام به آراي مردم خيانت نمي‎كند، اظهار كرد كه نگاه رهبري و شوراي نگهبان نيز اين بود كه ما به هر نتيجه‎اي رسيديم اعلام كنيم؛ حتي اگر به ابطال انتخابات منجر مي‎شد.
او سيري از طفره رفتن محتشمي‎پور و موسوي لاري، دو نماينده ميرحسين موسوي كه پيش از اين بيانيه‎هاي موسوم به كميته صيانت از آرا را صادر مي‎كردند، از حضور در مراحل بررسي انتخابات و بازشماري آرا را بيان كرد. او گفت كه علاوه‎بر اعضاي كميته ويژه قرار بوده كه از تابش، دبير فراكسيون اقليت مجلس و همچنين خباز از جناح ديگر هم دعوت شود كه آن‎ها حضورشان را منوط به نماينده بودن از طرف كانديداهاي معترض كردند.
ابوترابي گفت: «در ديدارهايي كه با مهندس موسوي انجام شد، وي گفت كه با حجت‎الاسلام محتشمي صحبت خواهد كرد و ما هم با او به يك راهكار برسيم. ما هم جلسه‎اي را برگزار كرديم و چارچوب‎هاي عملياتي از جمله تعيين ميزان دقيق تعرفه‎هاي چاپ شده و در اختيار نهادن مازاد تعرفه‎ها به‎دست هيئتي مورد اعتماد، مقايسه اطلاعات ثبت شده در ته برگ‎هاي تعرفه با اطلاعات پايگاه جمعيتي كشور در يك سوم صندوق‎هاي سيار و معدل كسري از آن مثلا بيست درصد صندوق‎هاي غيرسيار به شكل تصادفي و بازشماري صندوق‎هاي مراكزي كه بيش از واجدان شرايط در آن‎ها راي داده شده بود، تعيين شد. »
او با اشاره به اين‎كه در مهلت تعيين شده شوراي نگهبان، نمايندگان كانديداهاي معترض معرفي نشدند، تأكيد كرد: «پيشنهادي با امضاي محتشمي و موسوي لاري كه مقداري متفاوت بود، دريافت شد ولي محتشمي آن را پيشنهاد خود و موسوي لاري به‎عنوان شخص حقيقي و كارشناس عنوان كردند، نه به نمايندگي از طرف مهندس موسوي، از اين رو با يكي از شخصيت‎هاي برجسته نظام مذاكره شد تا اين حركت تداوم يابد، ولي نتيجه لازم حاصل نشد و كار به شوراي نگهبان سپرده شد تا بازشماري ده درصد صندوق‎ها مقابل دوربين‎هاي تلويزيون انجام شود.»

مسئله تأمل‎برانگيز
رفتار آقاي موسوي در ماجراي انتخابات و مشي او در تعامل با شوراي نگهبان و علي‎الخصوص كميته ويژه نشان مي‎دهد كه اين‎ كانديداي اصلاح‎طلب هيچ علاقه‎اي به پيگيري شكايت و اعتراض خود از مجاري قانوني نداشته است. او نه‎تنها دست همكاري اين‎ كميته را به گرمي نمي‎فشارد، بلكه حتي قول و قرارهاي خود با اعضاي اين‎ كميته(هر چه محتشمي‎پور بگويد من هم قبول دارم) را نيز ناديده گرفته و زير پا مي‎گذارد. آيا عدم همكاري آقاي موسوي با كميته ويژه و عدم استفاده بهينه او از مهلت تعيين شده و حتي وقت اضافه تأمل‎برانگيز نيست؟

نقدي بر اجراي اصل 91 قانون اساسي

roohnavaz — Tue, 20 Oct 2009 08:06:23 GMT

شوراي نگهبان قانون اساسي نقش بسيار اساسي و تعيين كننده‌اي در سرنوشت كشور دارد، نظارت بر قوانين، تفسير قانون اساسي و نظارت بر انتخابات و همه پرسي، اين نهاد را در جايگاه سياسي بالايي قرار داده است.
البته آنچه كه مي‌تواند تضمين كننده فعاليتها و عملكرد شوراي نگهبان قانون اساسي باشد اعمال نهايت دقت و هوشياري در شناسايي و تعيين افراد شايسته‌ براي عضويت فقها و حقوقدانان آن است كه در احصاء شرايط و شايستگي 6 فقيه با وجود رهبري فقيه، عادل، با تقوي، آگاه به زمان، شجاع، مدير و مدبر، مجتهد غير ممكن است ترديدي وجود داشته باشد.
آنچه كه در اين مقال مورد نقد و بررسي اجمالي قرار گرفته نحوه انتخاب 6 حقوقدان شوراي نگهبان به استناد اصل 91 قانون اساسي است؛ مطابق اين اصل "شش‏ نفر حقوقدان‏، در رشته‏ هاي‏ مختلف‏ حقوقي‏، از ميان‏ حقوقدانان‏ مسلمان‏ به‏ وسيله‏ رئيس‏ قوه‏ قضائيه‏ به‏ مجلس‏ شوراي‏ اسلامي‏ معرفي‏ مي‏ شوند و با راي‏ مجلس‏ انتخاب‏ مي‏ گردند ".
اما با مروري اجمالي بر شيوه عملكرد مجلس ششم مي‌توان نوشت،‌ متاسفانه از زمان حاكميت دولت اصلاحات از سال 1376 در گفتمان و ادبيات آن، توجه و نگاه به همه حوزه‌هاي اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، بدون "عينك سياسي "، مفهومي در پي نداشت از جمله اين كه در بدعتي آشكار، نمايندگان مجلس ششم در زمان معرفي نامزد‌هاي سمت حقوقدان شوراي نگهبان، مستقيم يا با واسطه پيغام‌هايي به معرفي شدگان منتقل ‌كردند كه كسب راي از مجلس، مستلزم حضور قبلي آنان در پارلمان و به اصطلاح سياسيون، لابي با فراكسيون‌ها و نمايندگان است. درحالي كه تا پيش از اين بدعت ، روش بدين صورت بود كه رئيس مجلس در ميان دستورات كار هفتگي مجلس،‌ بدون تمهيدات قبلي اسامي معرفي شدگان اين حوزه را اعلام مي‌كرد و گلدان‌ها براي اخذ راي نمايندگان در پارلمان به گردش درمي‌آمد و نيازي بر اين نبود كه مثلاً حقوقداني لازم باشد وفق مراد و ميل فلان فراكسيون براي اخذ راي اعتماد از هفته ها و روزها قبل در پارلمان حاضر شود و لابي كند.
متاسفانه در مجلس هفتم كه تفكر اصولگرايي حاكم بر آن بسياري از رويه‌هاي غلط گذشته را كنار زد نيز غفلت از اين بدعت آشكار شد غافل از اين كه شوراي نگهبان به واسطه ساختار و اعضاي متعهد و ملتزم به شرع و قانون اساسي، نفوذناپذير بوده و هيچ سفارشي جز قانون را در دستور كار خود قرار نمي دهند و از طرفي در اين نهاد تصميم گيري نه بر مبناي نظر فرد كه بر اساس راي و نظر جمع است.
اگر چه در اين مقال كوتاه نمي توان پاسخ همه سئوالات پيرامون اصل91 قانون اساسي را داد اما در نقدي به اين اصل مي‌خواهيم بدانيم كه چرا عده‌اي، اين اصل مترقي قانون اساسي را در عين صراحت آن ناديده مي گيرند و همواره به نفع نگاهي خاص تعبير و تفسير مي كنند؟ قطعاً حقوقداناني كه در پارلمان حاضر شده و براي گرفتن راي اعتماد، از قبل با نمايندگان لابي و رايزني مي‌كنند اصل مذكور را با اصول متعدد قانون اساسي درباره گرفتن راي اعتماد وزرا از مجلس داراي مشابهت و يكساني مي دانند اما اشتباه آشكار در اين تفسير اين است كه اصل مذكور تصريح دارد "...حقوقدانان توسط رئيس قوه قضائيه معرفي مي‌شوند ... " نه اين كه گفته باشد براي ارائه برنامه و دفاع از آن مي‌بايستي در مجلس نيز حاضر باشند از سويي ديگر مگر نه اين است كه اعضاي شوراي نگهبان در مقام ناظر بر انتخابات مي‌بايست صلاحيت نامزدهاي نمايندگي مجلس شوراي اسلامي را بررسي و مطابقت آنان با شرع مقدس و قانون اساسي را تشخيص و اعلام نظر نهايي كنند، پس اگر قرار باشد كه حقوقدان شورا در اين كسوت، از نماينده مجلس طلب راي كنند در اين صورت چه شان و جايگاهي بايد براي او به اعتبار حقوقداني شوراي نگهبان بايد قائل شد؟ نه تنها در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران بلكه در تمام حكومت‌هاي مترقي جهان كه قوه ناظري براي حراست از قانون اساسي پيش‌بيني شده چنين مسئله‌اي پذيرفته نيست و در تناقض آشكار با قانون اساسي است.
آنچه‌ همواره بايد مدنظر قرار گيرد اين كه تمام هزينه‌هايي كه اعضاي محترم شوراي نگهبان، چه فقها و چه حقوقدانان در انتخابات 30 سال اخير پرداخت كرده‌اند صرفاً به اين دليل بوده كه وامدار هيچ گروه و فرد و جناحي نبودند و قطعاً اين نهاد مقدس با حضور فقهايي ارزشمند و حقوقداناني دانشمند حافظ واقعي قانون اساسي بوده و خواهد بود.
اما لازم است در اين برهه و به اين بهانه تذكري جدي به مجلس داده شود كه اگر نمايندگان محترم بر مبناي وظيفه مي‌خواهند چنين اقدامي كنند بدانند كه رسالت آنان مبارزه با هر گونه روش ها و رويه هاي غلط و مذموم در تعاملات با ديگر قوا و نهادها و حفظ و صيانت از استقلال قوه مقننه است نه انجام لابي و رايزني زايد؛ كه امام (ره) در خصوص جايگاه رفيع مجلس شوراي اسلامي فرمودند " مجلس در راس امور است ".

بدون شرح

roohnavaz — Sun, 14 Jun 2009 15:19:49 GMT

وحدت جبهه اصولگرايان در حمايت از كانديداي واحد تكميل شد

roohnavaz — Wed, 27 May 2009 09:45:43 GMT

به رغم كارشكني‌هاي جريان رقيب براي وانمود كردن تقابل ميان اصولگرايان در مجلس، سرانجام با راي اكثريت فراكسيون اكثريت، علي لاريجاني به عنوان رئيس مجلس ابقا شد.

صاحبنظران مسايل سياسي عقيده دارند كه بيانيه 211 نفر از نمايندگان مجلس در حمايت از كانديداتوري محمود احمدي نژاد و راي اكثريت قاطع فراكسيون اكثريت مجلس در انتخابات هيات رئيسه به علي لاريجاني داراي پيام روشن و صريح به جريان رقيب براي اثبات وحدت و يكپارچگي در اين جريان و حمايت از كانديداي واحد اصولگرايان در انتخابات رياست جمهوري است.
اين در حالي است كه برخي رسانه‌ها از چند هفته پيش با ارائه گزارش هايي بي اساس مدعي اختلاف ميان اصولگرايان در مجلس براي انتخابات هيات رئيسه بودند.
جريان رقيب براي اثبات ادعاي خود، فراكسون اصولگرايان مجلس را به حاميان دولت و غير دولت تقسيم و چنين پيشداوري كرده بود كه در اين انتخابات حاميان دولت فردي غير از لاريجاني را به رياست مجلس شوراي اسلامي بر مي‌گزينند.
تحليل گران از بيانيه حمايتي اكثريت نمايندگان از احمدي نژاد و راي قاطع اكثريت نمايندگان به رياست علي لاريجاني و هيات رئيسه مجلس به عنوان ناكامي جناح رقيب براي رخنه در جريان اصولگرا ياد مي كنند.
در انتخابات هيات رئيسه امروز چهارشنبه مجلس شوراي اسلامي، علي لاريجاني از 241 راي ماخوذه 216 راي را به خود اختصاص داد و به عنوان رئيس ابقا شد.
حجت‌الاسلام محمدحسن ابوترابي‌فرد با 187 و محمدرضا باهنر با 156 رأي به عنوان نواب اول و دوم رئيس مجلس انتخاب شدند.
همچنين سه كارپرداز مجلس آشوري، محسن كوهكن و احمد ناطق‌نوري نيز مجدداً رأي آوردند و در جايگاه خود تثبيت شدند.
عليرضا زاكاني، اميرحسين مهدوي ابهري، حميدرضا كاتوزيان، پيمان فروزش، علي‌اصغر يوسف‌نژاد، اصغر گرانمايه‌پور، علي ادياني‌راد، علاالدين بروجردي، كاظم جلالي، حميدرضا فولادگر، عباسعلي نورا، مهدي مهدي‌زاده، هادي قوامي، علي‌اكبر آقايي، عيسي جعفري و اسدالله قره‌خاني نمايندگان ناظر بر شمارش آراي رياست مجلس بودند.

"خودی کشی" به نام دولت نهم

roohnavaz — Sat, 18 Apr 2009 04:42:18 GMT

در ادبیات روزمره به کرات با واژه هایی چون "خودکشی" "نسل کشی" و ... اصطلاحاتی از این دست با پسوند "كشي" سرو کار داریم که البته نیازی به تفسیر این واژه ها با توجه به آشنایی عموم به آن نیست اما به نظر میرسد واژه ای که متاسفانه با روی کار آمدن دولت نهم و به نام این دولت به ادبیات کنونی اضافه شده همان "خودی کشی" است .

قطعا همه ما در ادبیات روزمره اگر بخواهیم مرز دوست و دشمن را مشخص نمائیم به زبان ساده آن را به "خودی" یا "غیرخودی" تقسیم می کنیم چه بسا دایره این واژه به قدری وسیع هست که گروههای سیاسی و جمعیت ها و تشکل ها نیز برای آن که بخواهند اعضا و کادر مورد اعتماد خود را از دیگران جدا بکنند از اصطلاح یاد شده استفاده می کنند.

اما چرایی این ادعا که پس از آمدن دولت نهم "خودی کشی" رواج پیدا کرده خود جای بحث مفصل دارد که در این مقال مخلصی از استدلال شخصی نگارنده از نظرتان می گذرد.

تردیدی در این نیست به اندازه دولت نهم هیچ دولتی نبوده که به مخالف خود میدان عمل و فعالیت داده باشد(این از جهتی خوب است اما از جهت دیگر دارد کمر این دولت را می شکند) در این دولت متاسفانه همان تندروها که روزی خیال این را داشتند که پای آمریکائیها را به ایران باز کنند امروز در دوایر مختلف با استفاده از عدم درک سیاسی و ساده لوحی برخی به اصطلاح مديران اصولگرا، به دست همین اصولگرایان فرزندان این انقلاب را که در سخت ترین شرایط حاکم بر کشور در دهه گذشته از مرزهای اعتقادی دفاع کرده و در این دولت توفیق خدمتگزاری پیدا کرده اندرا "ذبح" می کنند!؟

این افراد که قطعا اسمی از آنان در رسانه ها نمی بینید و حتما در راس دستگاهها و سازمانها نیستند، می دانند که چگونه نقشی مشابه نقش نیروهای چینش شده تاج زاده در وزارت کشور را در سازمانهای خود ایفا کنند،همين ها هستند كه امروزه با دادن آدرس هاي غلط، نيروهاي پاك و سالم و جوان را كه روزي در قامت مشاوران جوان با احمدي نژاد كار مي كردند به انحاي مختلف با برچسب هاي گوناگون از دور خارج مي‌كنند، فرياد آنان در نطفه خفه مي شود و صدايشان به گوش احمدي نژاد نمي‌رسد؟!

دوستي به من مي گفت يكي از اين آقايان را كه امروزه توفيق خدمت در يكي از سازمانها را دارد مي شناسد،او مي گويد فرد مذكور در سلوك رفتاري و سلامت با احمدي نژاد مو نمي زند اما تنها مشكل ايشان اين است كه درك سياسي ندارد؛شجاعت احمدي نژاد را ندارد،ناخواسته در محاصره همان هايي قرار گرفته كه روزي با چكمه هاي خود اعتقادات مردم را لگد مال مي كردند اما حالا در كنار اين مدير دولت نهم منويات خود را پيش مي‌برند.

براستي چه كسي مي داند كه درمان اين درد كجاست؟ اگر شما دستتان به آقاي احمدي نژاد رسيد به ايشان بگوييد كه بعضي از همان به اصطلاح دوستان و معتمدان ديروز شما امروز بازيچه دست دشمنان شده و "خودي كشي" ميكنند...

پروژه نخ‌نماي دوم خردادي‌ها

roohnavaz — Thu, 05 Feb 2009 12:46:18 GMT

اين كه دوم خردادي ها به ويژه سران آن همواره مدعي هستند بر پايه اصول دموكراسي ادعايي به همه قواعد رقابت سياسي پايبند بوده و هستند اين روزها با اظهارات برخي از آنان از جمله ولي اله شجاع پوريان از فعالان اين جناح به جك تبديل شده به طوري كه وي با پيشداوري مضحكانه گفته است "اولین دغدغه در خصوص برگزاری انتخابات رییس جمهوری دهم، سلامت انتخابات است. در حالی که مجریان، ناظران، بازرسان و تمامی عوامل اجرایی و نظارتی در انتخابات از یک طیف فکری هستند که بعضا در آن‌ها افراطیون و افراد رادیکالی هست که به اصل انتخابات و رأی مردم باور عمیق و جدی ندارند، اولین نگرانی صیانت از آرای مردم در انتخابات خواهد بود..."

سخن با اين به اصطلاح تئوريسين و فعال سياسي جناح دوم خردادي اين است حال مردم كه در انتخابات به شخصي از جريان اصولگرا (احمدي نژاد) رسيده‌اند و همين مسئله موجب آن شده كه به قول شما عوامل نظارتي و اجرايي از يك طيف باشند اكنون تكليف نظام اسلامي چيست؟بالاخره يا بايد خلاف شرع و قانون اساسي و دموكراسي پيش رفت تا فردي از جريان شما(دوم خردادي) پي در پي به منصب برسد تا يكدستي در تفكر سياسي رخ ندهد كه قطعا اين نه با اصول ولايت فقيه و قانون اساسي شرع مقدس و نه با هيچ دموكراسي سازگار نيست؛يا اين كه اگر چارچوب نظام و قانون اساسي را قبول داريد كه حتما همين گونه است چرا سعي مي كنيد پروژه زير سئوال بردن زودهنگام انتخابات را كه ديگر نخ نما شده و در ميان مردم هيچ خريداري ندارد دوباره مطرح كنيد؟!

اين كه با يك پيشداوري كاملا بي اساس مدعي باشيد حال كه ناظر و مجري يك طيف هستند فرايند و نتيجه انتخابات مخدوش است فكر نمي كنيد كه داريد كاملا اشتباه مي كنيد،چرا اين ادعا را در انتخابات رياست جمهوري سالهاي ۷۶ و ۸۰ و ۸۲ و هر انتخاباتي كه اكثريت با طيف شما بود مطرح نمي كرديد؛اينجاست كه بايد در اعتقاد شما نسبت به اصول اساسي انقلاب و نظام و قانون اساسي ترديد كرد...

دوم خردادي ها بدانند و صد البته مي دانند اما خودشان را به ندانم كاري زده اند كه ديگر نمي شود با اين مردم دوپهلو و منافقانه حرف زد،اين مردم هر چه كه باشند پاي اصول اساسي نظام و ولايت و رهبري با هيچ احدي و گروهي تعارف و معامله نمي كنند پس مردم ار جناح دوم خردادي انتظار دارند استدلالي براي حضورشان در انتخابات مطرح كنند كه منطقي باشد نه اين كه از همين حالا با طرح موهوم عدم سلامت انتخابات به فهم و درك سياسي ملت شهيد داده بي احترامي كنند...

بهتر است اصلاح طلبان با درك شرايط موجود سياسي خود كه شعارها و طرح هاي آنان با بي اقبالي شديدو بي سابقه از طرف مردم مواجه شده به جاي پيش كشيدن طرح هاي بي اساس تحریم انتخابات و عدم استقبال از برگزاری انتخابات گسترده اشتباهات كذشته را جبران كنند تا شايد... و گرنه بدانند در مقابل گفتمان حاكم بر جامعه و وجود مجلس و دولت و دستگاه قضايي اصولگرا طرح مسايل موهوم به مصداق آب در هاون كوبيدن است.

نتيجه انتخابات نه با احزاب كه با مردم است

roohnavaz — Thu, 08 Jan 2009 11:00:18 GMT

اخيرا كه برخي از روزنامه هاي دوم خردادي را ورق مي زدم با سوژه هاي سريالي برخوردم كه كاملا هوشمندانه و با برنامه به دنبال اين هستند كه در آستانه انتخابات رياست جمهوري احزاب حتي جريان اصولگرا را در تقابل با دولت نهم و شخص رئيس جمهور به تصوير بكشند البته اين پروژه پس از آن كليد خورده كه طرح آنان براي تفرقه افكني و دوئيت ميان جريان يكپارچه اصولگرا با بن بست و شكست مواجه شده است.

يكي از اين روزنامه ها با نوشتن اين جمله "حال كه احمدي نژاد مي گويد نيازي به احزاب ندارد" چنين نتيجه گيري كرده بود كه در انتخابات پيش رو،رئيس جمهور با موضع مخالف همه گروهها و جريان هاي دوم خردادي و اصولگرا روبرو خواهد شد و اين مسئله شانس او را براي پيروزي در انتخابات آتي پايين مي آورد،البته اين تحليل بدون اشاره به انتخابات نهم رياست جمهوري است كه در آن مقطع رسما هيچ حزب و گروهي از شخص احمدي نژاد حمايت نكرد و قريب به اتفاق احزاب عليه او بودند و اين مردم بود كه كار را تمام كرد.

ناگفته پيداست این که دولت و حاکمیت در کشور خود را وام دار هیچ گروه و حزبی نداند کاملاً قابل دفاع است و این حق رئیس جمهوری است که بدون حمایت های جناحی و حزبی و بطور مستقل با رأی مردم به پیروزی رسیده است.بايد بگوييم كه احمدی نژاد نه حزب ساخته است و نه حزب ساز،اما متاسفانه گروهی فرصت طلب قصد دارند با استفاده ابزاری از این منش رئیس جمهور؛ دولت نهم را نقطه مقابل و نافی احزاب معرفی کنند و لذا مرتباً به مردم آدرس های غلط می دهند.

بر اين باوريم كه برای ایجاد یک حکومت شایسته باید از طریق ایجاد جامعه ای شایسته اقدام نمود و یکی از خصوصیات یک جامعه شایسته، مشارکت سیاسی مردم است و در این راستا کارکرد کلی احزب، کانالیزه نمودن یا به تعبیری تبیین و ارائه درخواستهای سیاسی و غیرسیاسی افراد جامعه است که برخی این را برنمی تابند و مرتباً دراین رابطه شانتاژ می کنند.

به راستي معلوم نیست برخی جریان ها و گروه های سیاسی به چه تعریفی از حزب معتقد هستند، اگر آنها حـزب را به عنوان گروهى از مردم می دانند که داراى منافع مـشـتـرکـى بـه لحـاظ اقـتـصادى ، اجتماعى ، و سیاسى هستند و با برخوردارى از یک سازمان و برنامه منسجم براى تأثیرگذاری بر فرآیند اتخاذ تصمیمات تلاش می کنند ؛ پس چرا همواره ما در اجتماع با "سایه نشینی" احزاب در جهت گیریهای کلان سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی مواجهیم و"چله نشینی" آنها در آستانه انتخابات ها شاهد هستیم؟

متأسفانه در دهه گذشته با رشد فزآینده "احزاب فصلی" و "خلق الساعه" در کشور مواجه بودیم که به "قبیله گرایی حزبی" در کشور دامن زده است واز آنجایی که هر سیاستى که در کشور اجرا گردد، به عده اى زیان مى رساند و به عده اى دیگر سود مى بخشد ، گروهی با استفاده ابزاری ازپروسه تأسیس حزب در کشور ؛ تشکیلاتى سیاسى ایجاد می کنند تا سیاست هاى کشور را در جهت منافع خود سوق دهند.و تاسف بارتر اين كه این گونه احزاب با موضعگیری هاى سیاسى ، سعی می کنند از ضررهاى احتمالى به گروه خود بکاهند که مصداق "قبیله گرایی حزبی" است و همین موضوع جامعه را به سمت "سیاست بازی" سوق می دهد و در جامعه‌، طبقات اجتماعی دائماً دچار بی‌ثباتی، تغییر مرزها، حرکات ژله‌ای قرار می گیرند که نتیجه ای جز "سیاست زدگی" جامعه را درپی ندارد.

در يك نتيجه گيري مي توان گفت كه مهمترین علل عدم رویکرد عمومی به احزاب در کشور "فقدان درک صحیح احزاب از اوضـاع سـیـاسـى" ، "عـدم مـوفـقیت احزاب سیاسى در خدمت به مردم" و "سوء استفاده سران برخی احـزاب و جناح ها از مـوقـعـیـّت خـود" مي باشد كه با تاسف چندباره بايد گفت اين مشکل احزاب در ایران، مشکلی تاریخی است.

دولت به مثابه ویترین نظام

roohnavaz — Tue, 23 Dec 2008 17:25:18 GMT

تلاش گروههای ناکام در انتخابات های گذشته براي ایجاد شکاف در صفوف اصولگرایان كه از ماهها پيش شروع شده در هفته هاي اخير وارد فاز جديد و جدي تري شده است اما آنچه بيش از هر چيزي مايه نگراني و تاسف است اين كه برخي از چهره ها و گروههاي به اصطلاح اصولگرا با گروههاي دوم خردادي همنوا شده و بسان كاسه داغ تر از آش مي خواهند خدمتي به دوستان خودشان بكنند اما به چه قيمتي؟ ما مي دانيم و به وقت خود افشاگري مي كنيم.

اما در این مقطع زمانی آنچه باید مدنظر جریان اصولگرایی قرار گیرد این است که با توجه به نتایج انتخابات مجلس هشتم، اين جریان اکنون بیش از گذشته نیازمند وحدت است و تخریب هر یک از گروه های اصولگرا، موجب دلسردی مردم از مجموعه اصولگرایان خواهد شد و در اذهان عمومی شائبه جنگ قدرت میان اصولگرایان را متبادر می سازد در حالی که شعار اصولگرایی «خدمت بي منت » و چیزی جز این نیست.

بر همگان مبرهن و بديهي است كه دولت نهم چه اندازه نزد رهبر معظم انقلاب اسلامي عزيز است؛ اما روي سخن با آنهايي است كه حاضر نيستند روش نقد را نسبت به اين دولت منصفانه پيش ببرند متاسفانه آنان فكر مي كنند كه رفتار آنان عين عدالت است؛دوستانه عرض مي كنم كه اين راه نه تنها صحيح نيست بلكه خواسته يا ناخواسته آب در آسياب دشمن ريختن است به افرادی از جبهه اصولگرا که برای تبلیغ خود، تدارک تخریب سایر اصولگرایان و دولت عدالت محور دیده اند هشدار می دهم كه تخریب دولت اصولگرا و مکتبی در حقیقت تضعیف کل جریان اصولگرایی است و اثر مطلوبی بر افکار عمومی نخواهد داشت جز اين كه مردم را به نظام بدبين مي كند پس حالا كه هر دو جريان ادعا مي كنند اصل نظام و رهبري خط قرمز است نبايد راس اجرايي كشور را كه تابلو و ويترين يك نظام مردمسالار ديني است به خاطر منويات شخصي و گروهي زيرسئوال ببرند.

مردم بار ديگر كار را تمام كرد!

roohnavaz — Fri, 19 Dec 2008 11:32:18 GMT

به ياد دارم كه بسياري از به اصطلاح تحليلگران پر مدعاي داخلي و خارجي قبل از انتخابات نهم رياست جمهوري پيش بيني مي كردند كه در انتخابات وقت، از ميان هاشمي رفسنجاني و لاريجاني يكي حتماً رئيس جمهور خواهد بود.بنده يكي از آنهايي بودم كه هميشه به ديده تمسخر به اين قبيل تحليل هاي آبكي مي نگريستم و حسرت آن را مي خوردم كه چرا اين روشنفكرنماها مانند دوره مشروطيت نمي خواهند با واقعيات جامعه كنار بيايند.البته آنها مي دانستند و اكنون هم مي دانند كه اين احمدي نژاد است كه در انتخابات نهم و دهم رياست جمهوري رقيبي ندارد اما باز هم اين سئوال براي من بي پاسخ مانده است كه چگونه حتي برخي دوستان اصولگراي ما با جريان رقيب و همنوا با آمريكا طرح دولت به اصطلاح وحدت ملي را پيگيري مي كنند و مي خواهند در لواي اين طرح كذايي چشمان خود را بر واقعيات جامعه ببندند و اين گونه وانمود كنند كه مردم قرار نيست بار ديگر احمدي نژاد را براي تداوم خدمت به انقلاب اسلامي به رياست جمهوري برگزينند!؟

من كه نه ادعايي در عالم سياست دارم كه بخواهم در مورد آينده انتخابات رياست جمهوري پيشداوري كنم و نه حاضر مي شوم كه حيثيت خودم را به خاطر برخي مصلحت انديشي ها بر واقعيات جامعه بپوشانم، افتخار آن را دارم كه يك دانشجوي حقيقت طلب و روزنامه نگار هستم اعتبارم را از اعتماد افكار عمومي گرفته ام و از اين جهت نمي توانم همانند سياست بازان از خدا بي خبر بگويم كه مثلاً در انتخابات دهم رياست جمهوري فلاني رئيس جمهور مي شود يا نمي شود؛با شناختي كه به پشتوانه فعاليت رسانه اي و ارتباط با افكار عمومي دارم يقين دارم كه فرداي ۱۲ خرداد ۱۳۸۸ تيتر نوشته حاضر را بسياري از روزنامه ها چاپ خواهند كرد. من بي دليل اين پيش بيني را نمي كنم قبل از انتخابات نهم رياست جمهوري هم گفته بودم كه احمدي نژاد رئيس جمهور خواهد بود؛از خداوند مي خواهم به آنهايي كه با نظر من موافق نيستند تا روز بعد از برگزاري انتخابات دهم رياست جمهوري صبر عطا كند...

13 آبان روزي ماندگار در تاريخ

roohnavaz — Thu, 30 Oct 2008 13:30:22 GMT

13 آبان در تاريخ انقلاب اسلامي ايران همواره روز تقابل حق و باطل بوده است. دقيقا به همين دليل يکسال پس از شهادت دانش آموزان در دانشگاه و درست در سالروز 13 آبان 58 ايران اسلامي شاهد جلوه ديگري از اين رويارويي ميان جبهه حق عليه باطل بود.
    در اين روز به يکباره به حيات سياسي مملو از خباثت آمريکا و عملکرد سازمان جهنمي سيا در ايران خاتمه داده شد و مزدوراني که پس از پيروزي انقلاب دائما به فتنه انگيزي و ماجراجويي عليه نهضت اسلامي ايران مشغول بودند به گروگان گرفته شدند و لانه پر از فساد و جاسوسي آنان که به اشتباه (سفارت) لقب گرفته بود، تعطيل گرديد.
    اشغال لانه جاسوسي آمريکا در تهران و گروگانگيري جاسوسان ديپلمات نماي کاخ سفيد، تنها يک حادثه سياسي در حد تعطيل شدن سفارتخانه يک کشور در کشور ديگر نبوده و بلکه آغاز تحول عميقي بود که در خاورميانه و در سطح جهان در جهت عريان ساختن ماهيت پنهان شده زمامداران واشنگتن و گردانندگان سياست خارجي آمريکا به وقوع پيوسته بود.
    سيزده آبان از خاطره انگيزترين روزهاي انقلاب شکوهمند اسلامي است. شايد تاريخ معاصر ما روزي بدين اهميت و بزرگي کمتر به ياد داشته باشد. سيزدهم آبان زادروز انقلابي بزرگتر، سالگشت تبعيد بنيانگذار جمهوري اسلامي و روز دانش آموز است. هر يک از اين مناسبتها خودکافي است که نظرها را به خود برگرداند و ديده ها را خيره کند.
    روز دانش آموز است زيرا بيست و اندي سال پيش در چنين روزي دانش آموزان انقلابي توانستند، گوهر دانش و آموزندگي را در آيينه حماسه و دليري بتابانند و غبار خودباختگي را از سيماي مدرسه بروبند.بيست سال پيش دانشگاهيان دين باور به پيروي از امام نور ديواره هاي نفاق و خيانت را فرو ريختند و شمعي فروزانتر از شمع نخست در ميانه جنگ و کارزار افروختند.
    سيزدهم آبان شاهد وداع امت با امام خود براي سالياني چند بود. آن روز را سيزدهم آبان به خوبي در ياد دارد. در اين روز مزدوران بيگانه پرست به گرد خانه اي جمع شدند که آشناترين نام را براي دلسوختگان اسلامي داشت و شيداترين نغمه ها را در گوش انسانهاي مومن زمزمه کرده بود. خميني (ره) را در ازدحام آهن و پولاد تا بيرون از مرزهاي جغرافياي ايران دور کردند اما مرام و نام خميني براي هميشه در دل مرد و زن مسلمان ايراني جاودانه ماند.
    گرامي باد ياد و خاطره دانش آموزان شهيد.